بنام خداوند عشق و زیبایی      

عشق یعنی چه؟ فرهنگ لغات را باز کردم و در بین صفحاتش مهنای واژه عشق را جستجو کردم . چون واقعا درمفهوم واقعی آن دچار تردید شده بودم . زیرا عشقی که حافظ در غزل هایش و فردوسی در اشعارش از آن سخن می گفت با آنچه که در جامعه ی کنونی می بینیم تفاوتی چشمگیر داشت .

این چنین نوشته شده بود ، عشق : محبت بسیار ، دلباختگی ، دلدادگی ، توجه باطنی به یک موجود یا یک چیز .

با دیدن واژه ی عشق این شعردرذهنم تداعی گشت :

زیر گنبد کبود ، جز من و خدا ، کسی نبود ، روزگار ، روبرا بود ، هیچ چیز ، نه سفید بود و نه سیاه بود ، با وجود این ، مثل اینکه چیزی اشتباه بود ، زیر گنبد کبود ، بازی خدا نیمه کاره مونده بود ، واژه ای نبود و هیچ کس ، شعری از خدا نخوانده بود ، تا اینکه او مرا برای بازی با خودش ، انتخاب کرد ، توی گوش من یواش گفت ، تو دعای کوچیک منی؛ بعد هم مرا ، مستجاب کرد ، پرده ها کنار رفت ، خود به خود ، با شروع بازی خدا ، عشق افتتاح شد ، سالهاست ، اسم بازی من و خدا ، زندگی ست ، هیچ چیز مثل بازی قشنگ ما عجیب نیست ، بازی که ساده است و سخت ، مثل بازی بهار با درخت ، با خدا طرف شدن ، کار مشکلی ست ، زندگی ، بازی خدا و یک عروسک گلی است .

و باز به یاد داستان هابیل و قابیل و اقلیما و اولین عشق زمینی افتادم که سرانجام به نابودی هابیل انجامید !

...و خدا عشق را آفرید . عشقی که مجنون را گرفتار لیلی و فرهاد را اسیر شیرین کرد .

لیلی و مجنون ، فرهاد و شیرین ، یوسف و زلیخا ، ویس و رامین ، بیژن و منیژه و ... این همه نمونه هایی از اسطوره های عشق زمینی اند .

از جوانانی که در اوج بلاهت و نادانی ادعا می کنن که عاشقند بیزارم ؛ زیرا عشق آن بود که فرهاد به شیرین و مجنون به لیلی هدیه کرد .

تاریخ تکرار خواهد شد و مردم از یکدیگر می پرسند در چه عصری زندگی می کنیم ؟ چرا درعصر ما کسانی مثل مجنون ، مثل فرهاد تکرار نشدند؟ چرا عشق ها خیانت می کنند؟ دوستی ها ، دشمن می شوند؟ و هر شب زنی در قلب مردی می میرد ؟؟؟!

اکنون از عشق فقط اسمی باقیست و رسم عاشقی !      

عشق ها زود گذرند و دروغین و شهوت جای آنرا در زمین عصب کرده است .

نمی خواهم که بگویم عشقی وجود ندارد ، این درست نیست ؛ چرا که انسان محصول عشق خداوند است . انسان متشکل از عشق است . ولی هر آدمی زادی بسته به اینکه چه تفکری را برانگیزند و در چه موضعی بایستند و چه رسالتی را بشناسند ، هابیلی یا  قابیلی شده اند !

عشق داغی است که تا مرگ نیابد نرود 

                          هرکه بر چهره از این داغ نشانی دارد  

عشق درد واگیری نیست ، اما همه گیر است و دچار آن فراوانند به گونه ای که انسان خود را محتاج می بیند ، محتاج عشق !

و گاهی هراس دارد ، هراس اینکه در کمال ، عشق جنون است . و دیگر آزاری است ، بی شک قلبهای مردم با عشق می تپد و حرکت زندگی بر مدار عشق است و هستی بر چهارچوب عشق استوار ! اما صد افسوس که این واژه را با واژه های شهوت و هوس هم خانواده می کنن و هیچش می انگارند و شومش می پندارند ؛ باید باور داشت که عشق به زندگی هر لحظه طعم تازه تری می دهد و دوست داشتن ، زیستن را دوست داشتنی تر می کند و این خود نعمتی است بزرگ . اما بیشتر مردم غافلند و از زیبایی آن می گریزند !

به قول سهراب : قشنگ یعنی چه؟ قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه ی اشکال           و عشق، تنها عشق تو را به گرمی یک سیب می کند مأنوس .

و اما ...

«عشق و زمان ! »

عشقی که با گذر زمان فراموش شود دروغین و باطل است ، اگر چنین باشد تاریخ از دوران جاودانه ی خود خواهد ایستاد .

سیل زمان ، خلق را پیش می برد و آنچه را که ماندنی نیست بر حاشیه سنگی گذرگاه می کوبد و وا می نهد و آنچه را که ماندنی ست در حصار قلب خود حفظ می کند و به آینده می سپارد .

درواقع احساس آدمی از بین رفتنی نیست  حتی اگر انسان از بین برود  و یا رأی و نظر او را به زنجیر بکشند .

نگار_فا _فا ی عزیز !

سلام !

 این هم مطلبی که می خواستی !

واسه آهنگ دزفولی هم اینجا کلیک کن !

حجم آهنگ یه مقدار بالاس ( ۹.۶۶ مگابایت ) اما کیفیتش فوق العاده است ! ترانه اش هم که واویلاس !

راستی !

نمی دونم می دونید یا نه؛ اما من خوشبختانه کنکور سراسری قبول شدم !

و اگه خدا بخواد از مهر ماه میرم دانشگاه .

من، مهندسی منابع طبیعی (گرایش شیلات) دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر قبول شدم .

کردم مثل اینکه خرمشهرکافی نت نداره (یا اگه داشته باشه محدود هستن)

واسه همین اگه از این به بعد کمتر آپ کردم  پیشاپیش معذرت !