بله ، کاملا درسته ! و (مثل همیشه) حق با تو ه ! این خیانت نیست !
نمی خوام خیلی چیزها رو اینجا بنویسم اما خودت می دونی مدتها بازی کردن با تفکر ، احساسات و روحیات یکی و بعد به هیچ دلیلی بهم زدن همه چیز، جز صداقت  هیچ چیز نیست !!!
تو هیچ وقت نگفنی که دوست دارم ، پس الان خیلی راحت می تونی بگی که من اصلا تو رو دوست نداشتم ، اما می خوام ازت بپرسم که پس چرا من تو چشمات اشتیاق دیدم؟ اشتیاقی که از دوست داشتن مقدس تر بود ؟ به من بگو اون روز هایی که صبح زود میومدی کافی نت چی رو می خواستی ثابت کنی؟ با اون دفتر چی ؟ کارت پستال ها ؟ کادوها چی؟  این ها رو به من بگو ! جواب سوال هامو بده ! بده که یه دنیا سوال دارم ؛ هم از تو هم از خودم و هم از خدا !
می دونم تنها ایرادی که می تونستی به من بگیری این بوده که  تا حالا کسی رو دوست نداشتم ! و تنها گناهم این بود که تجربه نداشتم ! باشه چشم !

تو بهم گفتی که « سینا ! لیاقت تو بیشتر از منه ! من ارزش تو رو ندارم و ... »
و حالا هم به نظر خودت فداکاری کردی و ... به من لطف داری ! اما نه داداش ! نه !
بهترن راهی که برای تو وجود داشت این بود که خودت رو عوض می کردی ! ( که می تونستی ! اما افسوس که بچه گانه فکر می کنی و هنوز متوجه نشدی که  نخواستی عوض بشی ! )
اینها رو نگفتم که تو رو محکوم کنم ، نه ! اینها هه دردی از دردهای منه ! می دونم همیشه توی همه چیز من محکوم به شکست ام ! این قدر شکست خورده ام که دیگه برام عادت شده !