نمي دونم چم شده ، اصلا حال و حوصله ندارم
همش عصبي هستم و ناراحت
با همه كنتاك ام، بابانمي دونم چم شده ، اصلا حال و حوصله ندارم
همش عصبي هستم و ناراحت
با همه كنتاك ام، بابا ،مامان، همه ....
نوشتنم هم كه خشك شده ...(تو هم كه رفتي اون دور دورا و نزديك من نيستي ! )
خسته ام خسته ي خسته از همه چي
هيچ اميدي ندارم ؛ احساس مي كنم زندگيم تكراري شده ، و يه فرم ثابت پيدا كرده
كاشكي مي شد يه مدت همه از همه ي متعلقات اين زندگي خلاص شد، نه موبايل ، نه تلفن و نه اينترنت !
هيچي !
هر چند مي دونم كه امكان نداره !  اينقدر به اين وسايل ما وابسته شديم كه انگار زندگي بدون اينا امكان نداره!