دل كه به يادت باشه، تو كه يادش هستي، هيچ خيالش نيست هركجا باشي باش.!! باز اينجاي..!
فقط بايد صبر كرد.. صبر كردن دل بزرگ ميخواهد...!!!
در خرابه هايم ميگردم...
لاي آن صندوقچه خاكستري رنگم...
پر از نامه، پر از حرفهاي دل گنده...
در اوج بي كسي و قعر گناهانم هنوز حس ميكنم كه پاکم و قلبم يك دنيا بزرگ است...!!!
وای که چقدر ساده ام ...
+نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت2:28توسط سينا |
|
About
وقتی که کسی را نمی یابیم که حرفهایمان را گوش کند، وقتی که هیچ کسی نیست که به درد دل ما توجهی داشته باشد ، آنگاه با «خود» گفتن و با «خود»حرف زدن راتجربه می کنیم چه بسا وبلاگ نویسی نیز محصول همین فرایند حرف زدن با «خود»باشد و چه فرایند مقدسی !!!