یادت نره ! اینکه خیلی چیزا رو با هم گذروندیم ... تمام جا هایی که با هم رفتیم دو نفری.... تمام اون لحظاتی که از ته دل خندیدیم ... تمام درد دل هایی که برا هم می کردیم ....یادمون نره همه اون چیزایی که نخواستیم بنویسیم و همه اش مونده بود تو ذهنمون ... یادمون نره که چقدر خندیدیم و از ته دل !
یادمون نره که یه عالمه اسم خط خطی شده داریم(از همه ! ) ... و یه عالمه تجربه های شده و نشده !
برای محمدم !
+نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387ساعت21:31توسط سينا |
|
About
وقتی که کسی را نمی یابیم که حرفهایمان را گوش کند، وقتی که هیچ کسی نیست که به درد دل ما توجهی داشته باشد ، آنگاه با «خود» گفتن و با «خود»حرف زدن راتجربه می کنیم چه بسا وبلاگ نویسی نیز محصول همین فرایند حرف زدن با «خود»باشد و چه فرایند مقدسی !!!
